...παλιές φωτογραφίες στο τέλος κάτω-κάτω...

Ανάρτηση από τον pitsiriko για την φωλιά


Φίλε Πιτσιρίκο, πέρσι, όταν σου έστειλα το νέο ότι ήρθε ο πρώτος πελαργός στην Φιλιππιάδα, στο σχόλιό σου, μεταξύ των άλλων, είχες γράψει:
Έψαχνα συνέχεια να βρω πού και σε ποια φωλιά να βάλω κάμερα· γύρω στις 15 φωλιές φτιάχνουν κάθε χρόνο στην Φιλιππιάδα .
Αλλά φέτος, η τύχη ήταν με το μέρος μου.
Χωρίς υπερβολή, έχω χάσει τον ύπνο μου από αυτό που κατόρθωσα να πετύχω, νιώθω απερίγραπτη χαρά.
Μπροστά από το μπαλκόνι μου, σε κολόνα της ΔΕΗ, εδώ και 20 περίπου μέρες κλωσσάνε δυο πελαργοί.
Και δεν θα άφηνα μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Τοποθέτησα αμέσως κάμερα και υπάρχει συνεχής -νύχτα μέρα- ζωντανή σύνδεση.
Και θα διαρκέσει η σύνδεση μέχρι μέσα Αυγούστου.
Ενημερωτικά, να σου πω ότι υπάρχουν τέσσερα αυγά στη φωλιά.
Το κλώσημα, που κρατάει 30 περίπου ημέρες, γίνεται και από τούς δυο γονείς.
Αλλά και όταν εκκολαφθούν οι νεοσσοί, πάντα ένας από τους δυο γονείς μένει κοντά τους για να τους προστατεύει από τούς εχθρούς, τη βροχή, το κρύο ή τη ζέστη.
Στην αρχή, οι δυο γονείς εναλλάσσονται κανονικά. Φεύγει ο ένας και ξαναγυρίζει μετά από δύο ώρες, για να φύγει ο άλλος.
Πιστεύω πως, προς το τέλος της άλλης βδομάδας, θα δούμε να σπάνε τα αυγά και να βγαίνουν οι νεογνοί.
Θα τα δούμε σιγά σιγά πώς μεγαλώνουν, πώς μαθαίνουν να πετάνε και πώς -μεγάλα πλέον με δυνατά φτερά- θα φύγουν για το μακρινό τους ταξίδι στην Βόρεια Αφρική.
Σε ευχαριστώ πιτσιρίκο
Μιλτιάδης

(Αγαπητέ Μιλτιάδη, είσαι θεός! Και σε ευχαριστώ που πραγματοποίησες την επιθυμία μου. Είναι καταπληκτικό να παρακολουθεί κάποιος τους πελαργούς να φέρνουν στη ζωή τα πελαργάκια και να τα φροντίζουν μέχρι να πετάξουν. Τα τελευταία χρόνια, έχω παρακολουθήσει από το Διαδίκτυο, επί ώρες και ημέρες, δυο αετούς σε μια φωλιά στην Ουάσινγκτον να μεγαλώνουν τα αετόπουλα. Κάνουν αυτά που περιγράφεις πως κάνουν και οι πελαργοί. Έχω μάθει πολλά πράγματα για τη ζωή, βλέποντας τους αετούς και τα αετόπουλα στη φωλιά. Με την ευκαιρία, επειδή ξέρω πως υπάρχουν αντιδράσεις και στην Φιλιππιάδα από κάποιους γονείς που δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο επειδή πηγαίνουν σχολείο και τα προσφυγόπουλα, θα ήθελα να πω σε αυτούς τους γονείς πως και οι πρόσφυγες πελαργοί είναι. Και τα προσφυγόπουλα είναι πελαργάκια. Χωράμε όλοι πάνω σε αυτή τη γη. Και οι άνθρωποι και οι πελαργοί. Μιλτιάδη, να είσαι πάντα καλά. Ετοιμάσου να γίνεις νονός! Το ένα πελαργάκι, σε παρακαλώ να το πεις πιτσιρίκο. Σε ευχαριστώ.)



4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κόλησα με τη φωλιά.Ανά διαστήματα κοιτάζω στο filoiko,ρίχνω ματιά να δω τι γίνεται.Πέραν των άλλων είναι και ψυχοθεραπευτικό νομίζω.Μπράβο φίλε για αυτό που έκανες.

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητήρια Μιλτιάδη!Φοβερο!

Ανώνυμος είπε...

Είναι τόσο σημαντική και συγκινητική η αγάπη σου για την Φιλιππίαδα και για τους φίλους που έρχονται κάθε χρόνο.Υπέροχη η συνεχόμενη λήψη.Ευχαριστούμε.

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω πως οι πελαργοί βλεποντάς τους
έτσι από κοντά μας δείχνουν το μέτρο της
ζωής Πως δηλαδή θα πρέπει να είναι τα πράγματα.
Η φύση διδάσκει.
Πολλά μπράβο.